Tuesday, June 29, 2010

gorme ile ilgili


Hatice Karaca vakit buldukca degil, vakit yaratip Halis'e geliyor ve her zaman yeni seyler deneyerek gorme yetisini ,zihin faaliyetini gelistimege calisiyor.

Monday, June 28, 2010

bazi iyilesmeler

Bu iyilesmeler Halis'in kas ve eklemlerine dair. Bir bucuk yildir yatan bir hastaya gore oldukca iyi durumda. Bu sonucta en buyuk pay fizik tedavi egzersizlerini uygulayan basta Alper Uzun olmak uzere Ayse Demirhan ve hergun bu egzersizleri tekrarlayan Dilara olmak uzere, pozisyon vermede dikkatli davranan hemsire ve hasta bakicilarin .
Dun Alper Bey 'artik Halis Bey 'in kalkip yurumesine kas ve iskelet sisteminde hic bir engel yok 'dedi. Ayni seyi gecen gun Ayse Demirhan da soyledi. Tabii cilt durumu(yara bere olmamasi) bakim basarisini gosteriyor. Tu tu nazar degmesin.
Bu durumda zihinde bir asama olabilirse (mucize!) demek daha normalize olacak.

Tuesday, June 22, 2010

Birkac gun aradan sonra

Bloga birkac gun yazamadim, tatildeydim. Bu sure icinde Dr. Ari Bey kas gevsetici ilacin dozunu gunde bire indirmis, sevindik. Bu sonucu spastisiteye karsi egzersiz ve diger metotlarla sagladik. Aramiza bazi dostlar katilmis. Halis'in arkadaslarindan Leena da blogu izliyor, sevindik.
Aylin Erkan'in bloga yazdigi mektup cok etkileyiciydi. Benzer bir durumu agabeyisi ile yasamakta olduklarindan, ondan gelen bu samimi ve cesaret veren mektup cok degerli bizler icin. Kendisiyle tanismayi ve daha cok paylasmayi bekliyoruz.

Saturday, June 12, 2010

yeni bir heyecan/ a new excitement


Bugun Fizyoterapist Ayse Hanim genc bir uzmanla geldi. Hatice Karaca, Gazi Universitesi ozel egitim fakultesi mezunu, gorme engelli cocuklarla calisma deneyimi var. Halis'in gorme durumunu tespit ederek izlenecek yol hakkinda bizlere aydinlatici olmak uzere geldi. Sagolsun. Meslegine bu kadar duskun, merakli bir genc insani tanimak bize yeni bir heyecan verdi.

Halis'i muayenesi sonunda umdugundan daha iyi buldugunu soyledi. Su aralar azalsa da devam eden ic cekmeleri duygulanımlar olarak yorumladı. Gozler ve cevresi ile calisip, goz acip kapama, gozle izleme calismalari yaptirdi ve bunlari konusarak, telkin ederek yaptirdi. Halis'de belirli bir canlanma gorduk.

Bize uyarilari soyle oldu: Anlamsiz hic bir sey yapmayin. Eskiden tanidigi ve bildigi seyleri yakin mesafeden soyleyerek, renkli, isıklı ve adini hatirlatarak gosterin. Ayrıca laptopla belgesel, mesleki konularda filmler ve sevdigi filmleri gosterin. Cevap beklediginiz seklinde konusma yapmak yerine haber spikeri gibi konusun. Bol bol kitap, muzik ve sohbet onerdi. Ilk aklimiza gelen cok emek verdigi Sandima fotograflarini yakın plan gostermek oldu.

Hatice Hanimla calismaya devam edecegiz ve kendisine simdiden cok tesekkurler.


TODAY, our physical therapist Ayse Hanim brought a young specialist with her. She's a graduate of Gazi University School of Special Education and has experience working with blind children. She came to determine the status of Halis' eye sight and to then inform us on courses of action. We thank her for her visit. We were quite excited of getting to know this young person so full of dedication and curiosity for her field of work.

After Halis' consultation, she found his situation better than she expected. She thought that the inhales that he had been experiencing often -though less now- could be signs of his emotions. Working with his eyes and the eye area, she made him open and close his eyes and follow objects with his eyes, all while speaking to him. We saw a clear enlivening in Halis.

Hatice Hanim had these suggestions for us: Do not do anything meaningless. Show him things that he loves and recognizes from a close distance while identifying the object and lightening it. In addition, show him documentaries, movies related to his profession and movies he loves. Instead of talking to him in a manner that requests an answer back, speak to him like a TV commentator. Hatice Hanim recommended a lot of books, music and chats with him. The first thought we had was to show him up-close photos of Sandima, a project which he dedicated a lot of time.

We will continue to work with Hatice Hanim and thank her in advance.

Sunday, June 6, 2010

Dilara tatil yaptı/ Dilara's Vacation

Bir yildir Halis'in bakıcılıgını yapan Dilara tatili hakketmisti. Bir haftalıgına Alanya'da tatil yaptı. Konya kolejinden bir arkadasin sahibi oldugu otelde bu tatili Mustafa Goncu vasitasiyla ayarladik. Cok mutlu, dinlenmis olarak dondu ve isine sarildi.

Halis'in su sıralar durumu fena degil. Yeni bir karar aldik; bundan boyle daha uzun sure oturacak. Gun boyu mumkun oldugunca oturtacagiz.


DILARA, who has been taking care of Halis for the last year, had long deserved a vacation. She had one week off in Alanya. We organized her stay at a hotel owned by a classmate of Halis from Konya College, with the help of his other classmate and dear friend Mustafa Goncu. Dilara returned happy and well rested, and she applied herself to work immediately.

Halis' condition is not bad these days. We made a new decision: from now on, he will sit for longer periods. We will place him in a sitting position as much as we can throughout the day.

Daha az ilac/ Reduced Dosage

Fizyotapist Ayse Hanimla birlikte Norolog Dr. Ari Boyaciyan'ı ziyaret ettik. Kendisinden Halis'in spastisitesi azaldigi icin kas gevsetici ilacin dozunu indirmesini rica ettik. Kabul etti ve yari yariya azaltti. Halis'in durumunda bir geriye gidis olmadi; boylece yakinda tamamen kaldirmasini isteyebiliriz.

Son gecirdigi ateslenmeden beri zaman zaman bir ic cekme basladi. Bunun sebebini doktorlar, hemsireler, bakici, bizler anlayamadik.

İcimde bir his 2 aya kadar bir iyilesme olacak diyor. bakalim.


TOGETHER with Halis' physical therapist Ayse Hanim, we went to visit his neurologist, Dr. Ari Boyaciyan. We asked him to reduce the dose of the muscle relaxers given to him, due to the fact that he has far less spastic activity. Dr Boyaciyan agreed and reduced the dose in half. Following this, there was no regression in Halis' condition, so we may soon ask Dr. Boyaciyan to remove the drug off Halis' list completely.

After the last feverish period he had, Halis once in a while started to do something that resembles a sigh. Neither us, nor doctors, nurses, caretakers could guess the reason.

I have a feeling that there will be an improvement in 2 months. We will see.